अभिन्न

१.

“के छ?”

“बाँचिएकै छ!”

सजिलो प्रश्नको कति सजिलो उत्तर| एकछिन पनि कुर्दिन म, एकछिन पनि सोच्दिन, उसलाई जवाफ फर्काउन अघि| हुनपनि उसले सोध्नकै लागि त सोधेको हो| ऊ मेरो हालखबर जान्न त्यति नै थोरै इच्छुक छ, जति म उसको बारे जान्न| मान्छे नै त हौँ|

“तिम्रो के छ”, सोध्न कै लागि सोध्छु म पनि|

“त्यस्तै हो, बाँचिएकै छ|”

“ल अहिले हत्तारमा छु, फेसबुकमा कुरा गरौँला|” अप्ठेरो हुनु अघि टाप कस्न खोज्छु म|

“अँ, म पनि..”

हामी दुबैजना ङ्गिच्च हाँस्छौँ र आ-आफ्नो बाटो लाग्छौं| दुबैलाई थाहा छ, संयोगले भेट त भयो, तर जसरि गएको ३-४ वर्ष कुरै नभई बित्यो, अझै आउँदो १० बर्ष कुरै नभए पनि दुबैलाई खासै फरक पर्दैन|

पार्किंग लट मा स्कूटर खोजुन्जेल, मैले उसलाई भेटेको नि बिर्सिसकेछु| आज फेरी कुनचाहिँले मेरो स्कूटरलाई न्याक्क हुनेगरी च्यापेर पार्क गरेछ| त्यत्रो ठुलो, हेर्दै मरुन्जेल भारी देखिने बाइक म एक्लै कसरी पन्छ्याउनु? वरीपरी हेर्छु, निउरोड़ त हो कोहि न कोहि त भेटिहालिन्छ नि, कसैले त पक्कै सहयोग गर्छ| ठुलठुला ज्यान भएका, दुई तिन जना मलाई आँखा मै हेर्छन तर केहि भन्नु अघि नै फुत्किन्छन्| एकछिन आफ्नो स्कूटरलाई टोलाएर हेरिरहन्छु, केहि समाधान निस्किहाल्छ कि| हुन त म आफूलाई निकै स्मार्ट सोच्छु, तर केहि जुक्ति लगाउन सक्दिन|

“स्मृति!” झस्किन्छु म|

“ ए! हाई, आज त भेटेको भेटै हुने भयौं”

“ के भयो? स्कुटर अड्क्यो कि क्या हो?”

“अँ, निकाल्दिन सक्छौ?”

उसले त्यो भारी पल्सरलाई अलिकति साइड लगाई, मैले स्कुटर नानिकालुन्जेल समातिरहन्छ|

“थ्यांकयु, नरेन”

ऊ हाँस्छ| अरु केहि भन्नु अगाडी नै पछाडीबाट अर्को बाइक आएर ट्वाँ-ट्वाँ र प्वाँ-प्वाँ गर्छ| तुरुन्त हेल्मेट लगाई म त्यँहाबाट निस्किन्छु|

कस्तो अचम्म छ जिन्दगी| त्यत्रो २ वर्ष प्लस-टुमा सँगै पढ्यौं, सँगै डुल्यौं, सँगै बद्मासी पनि गर्यौं, अनि चट्टै माया मारेर आ-आफ्नो बाटो लाग्यौं एकअर्का को अस्तित्व नै बिर्सने गरी| आज भेटेपछि पो “ए हामी त ग्यांग पो थियौं त” जस्तो भयो|

घर पुग्नसाथ, ब्याग हुर्राएर भान्छामा गई चिया बसाल्छु र फोनमा फेसबुक खोल्छु| नरेन ताम्राकारलाई खोज्छु| किन हो झनक्क रिसउठ्छ| ऊ त मेरो फ्रेन्ड लिस्ट मै छैन रहेछ| फेसबुक बन्द गरी टीभी हेर्न बस्छु म| बिचमा खानकै लागि मात्र उठ्छु, नत्र अँह!

“कान्छी, सुत्न पर्दैन? भोलि अफिस छैन तेरो?”

“ सुत्छु म!” निकै ठुलो स्वरमा कराउँछु| एकछिन रिसमा बर्बराई, आमाले आँखा तरेर जानुहुन्छ|

हुन पनि ११ बजिसकेको रहेछ| टिभी बन्द गरी कोठामा त जान्छु तर सिरकमा घुस्रिने बितिक्कै के निन्द्रा लाग्थ्यो र? फोन निकाली फेरी फेसबुक चलाउन थाल्छु| नयाँ फ्रेन्ड रिक्वेस्ट आको रहेछ, नरेन कै|

Advertisements

One thought on “अभिन्न

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s